ΟΡΟΣ ΟΡΒΗΛΟΣ

Τα ψηλότερα βουνά της Αν Μακ & Θράκης βρίσκονται στην περιοχή του Νευροκοπίου. Όρος Φαλακρό και όρος Όρβηλος
Ο Όρβηλος είναι βουνό της Μακεδονίας, στα σύνορα Ελλάδας-Βουλγαρίας με μέγιστο υψόμετρο 2.212 μέτρα (εντός Ελληνικού εδάφους), στην κορυφή Τσολιάς ή Αλή Μποτούς, ακριβώς στη μεθόριο. Πρόκειται για ένα βουνό, τμήμα της οροσειράς του Ανατολικού Ορβήλου, με μέγιστο υψόμετρο 2.914μ. εντός Βουλγαρίας. Στους πρόποδες βρίσκεται η Κοινότητα Καταφύτου και η πανέμορφη τεχνιτή λίμνη.

Βρίσκεται στα σύνορα των νομών Δράμας και Σερρών, ενώ συνεχίζεται και πέρα από τα σύνορα της Ελλάδας προς την πλευρά της Βουλγαρίας (Επαρχία Μπλαγκόεβγκραντ), αποτελώντας το νοτιότερο βουνό της οροσειράς Πιρίν. Συνδέεται στα ανατολικά με το Φαλακρό, στα νότια με το Μενοίκιο όρος, ενώ στα δυτικά με τα Όρη Βροντούς.
Η χλωρίδα περιλαμβάνει δάση πεύκων, οξιάς και εκτάσεις από αλπικά και υπαλπικά λιβάδια, ενώ η πανίδα λύκους, αγριόγατες, αρκούδες, αίγαγρους, ελάφια και ζαρκάδια. Η πρόσβαση στο βουνό καθίσταται δυσχερής λόγω της έλλειψης οδικού δικτύου.
Όσον αφορά στο κλίμα, πάνω από τα 1400 μέτρα ανήκουν στην πολύ υγρή ζώνη, ενώ τα χαμηλότερα υψόμετρα ανήκουν στην υγρή ή ύφυγρη ζώνη με ψυχρό ή ήπιο χειμώνα.


Το βουνό αναφέρεται από τον Ηρόδοτο (5ο π.Χ.) και αργότερα από τον Αρριανό (2ο μ.Χ.) στην περιγραφή της πορείας του Μεγάλου Αλεξάνδρου, κατά την εκστρατεία του εναντίον των Τριβαλλών: «… ορμηθέντα δη (Αλέξανδρον) εξ Αμφιπόλεως εμβαλείν ες Θράκην την των αυτονόμων καλουμένων Θρακών, Φιλίππους πόλιν εν αριστερά έχοντα και τον Όρβηλον το όρος …». Στην τοπική λαϊκή παράδοση χαρακτηρίζεται ως το “αλύπητο βουνό”, αφού έχει συνδεθεί με διάφορους θρύλους αναφορικά με θανάτους ανθρώπων που εκτέθηκαν στις εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες των παγωμένων χειμωνιάτικων νυχτών.